مىگذرد يا نه ، ونيز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر باقيمانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وبرگردد ، وبرگشتن نيز چهار فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط پنجم : آن كه براي كار حرام سفر نكند ، واگر براي كار حرامى - مانند دزدى ويا ظلم به جان ، مال وآبروى كسى كه جان ومال وآبرويش محترم است - سفر كند ، بايد نماز را تمام بخواند . وهم چنين است اگر خود سفر حرام باشد ، مانند اين كه براي أو ضررى كه اقدام به آن شرعا حرام است ، دارد ، يا زن بدون اجازه شوهر چنانچه نشوز بر أو صدق كند ، وفرزند با نهى پدر ومادر كه سبب عقوقش باشد سفري بروند كه بر آنان واجب نباشد ، ولى اگر مانند سفر حج واجب باشد ، بايد نماز را شكسته بخوانند . ( مسأله 1255 ) : سفر غير واجبي كه سبب اذيت پدر ومادر باشد حرام است ، ومسافر بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه را هم بگيرد . ( مسأله 1256 ) : كسى كه سفرش حرام نيست وبراي كار حرام هم سفر نمىكند ، هر چند در سفر معصيتي انجام دهد - مانند غيبت كردن يا شراب خوردن - بايد نماز را شكسته بخواند ، مگر آن كه مسافرت سبب انجام دادن معصيت شود پس احتياط واجب جمع بين شكسته وتمام است . ( مسأله 1257 ) : اگر براي ترك كار واجب مسافرت نمايد ، چه غرض ديگرى در سفر داشته باشد يا نه ، نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است وتوان دادن بدهيش را دارد وطلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد وبراي فرار از دادن بدهى مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر سفرش براي كار ديگرى است هر چند در سفر ترك واجب نيز بنمايد ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1258 ) : اگر سفر أو سفر حرام نباشد ، ولى حيوان سواري أو يا مركب